ΑΠ 698/2021
Η ένδικη διαφορά εκκίνησε με την από 20-7-2009 αγωγή που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Η ενάγουσα εταιρεία διατηρούσε βιοτεχνία κηροπλαστικής. Η επιχείρηση είχε συνδεθεί για τις ανάγκες λειτουργίας της με το δίκτυο παροχής ηλεκτρικού ρεύματος της αρχικώς εναγομένης Επιχειρήσεως Ηλεκτρισμού ΔΕΗ ΑΕ, στη θέση της οποίας υπεισήλθε ως εκ του νόμου καθολική διάδοχος ως προς τον Κλάδο Διανομής η ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ. Την 16η-12-2006 εκδηλώθηκε πυρκαγιά στην επιχείρηση, η οποία κατέστρεψε ολοσχερώς τις κτιριακές εγκαταστάσεις και τον εξοπλισμό της και προκάλεσε ζημιές στις όμορες επιχειρήσεις. Το Εφετείο αρχικά εξέδωσε μη οριστική απόφαση για τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, μετά τη διενέργεια της οποίας έκρινε την αναιρεσείουσα αποκλειστικά υπαίτια για την πρόκληση της πυρκαγιάς και την επελθούσα από αυτή ζημία της αναιρεσίβλητης, όπως είχε κρίνει και το πρωτοβάθμιο, και αφού δέχθηκε ότι η ζημία ανερχόταν στο ποσό των 353.675,86 ευρώ, δέχθηκε την έφεση της αναιρεσείουσας, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση που είχε επιδικάσει μεγαλύτερο ποσό και στη συνέχεια, δικάζοντας κατ’ ουσίαν, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή της αναιρεσίβλητης και υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να καταβάλει σε αυτή ως αποζημίωση το ανώτερο ποσό, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι το Εφετείο ερμήνευσε ορθά τις διατάξεις των άρθρων 298, 300 και 914 ΑΚ, καθώς και τις διατάξεις του Ν. 4483/1965, αφού τα ανελέγκτως γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά συνιστούν αδικοπραξία και δη παράνομη και υπαίτια, υπό τη διπλή λειτουργία της αμέλειας, συμπεριφοράς της αναιρεσείουσας συνιστάμενη στην παράλειψη των προστηθέντων υπαλλήλων της να προβούν στην τοποθέτηση κατάλληλων ασφαλειών τόσο στο κιβώτιο διανομής όσο και στον μετρητή της εγκατάστασης για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στην επιχείρηση της ενάγουσας, η οποία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ήταν πράγματι πρόσφορη να επιφέρει το επιζήμιο αποτέλεσμα, το οποίο τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την προκληθείσα ζημία και θεμελιώνει την ένδικη αξίωση για αποζημίωση. Περαιτέρω, ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του αρ. 300 ΑΚ και απέρριψε την ένσταση συντρέχοντος πταίσματος, ερειδόμενη στην παράλειψη της να προβεί σε εκπόνηση και εγκατάσταση συστήματος πυρασφάλειας, εφόσον η παράλειψη αυτή δεν επέδρασε αιτιωδώς στην πρόκληση της πυρκαγιάς. ούτε και στην έκταση της ζημιάς. Απερρίφθη η αναίρεση κατά της υπ’ αριθ. 129/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης.