Το όνομα χώρου (domain name) δεν μπορεί κατ’ αρχάς να ταυτισθεί με την εμπορική επωνυμία, το διακριτικό τίτλο και το εμπορικό σήμα, καθώς ουδέν έτερο αποτελεί, πλην της ιδιότητάς του ως τμήματος μίας τεχνικής διαδικασίας, η τήρηση της οποίας απαιτείται για την ηλεκτρονική περιήγηση στο διαδίκτυο. Μόνη η καταχώριση στην Αρχή Καταχώρισης, άλλωστε, δεν δημιουργεί οιοδήποτε δικαίωμα σε διακριτικό γνώρισμα ή σήμα. Πρόκειται για μία διαρκή ενοχική σχέση με περιουσιακή διάσταση και αξία, χωρίς να δημιουργείται και απόλυτο, αποκλειστικό δικαίωμα . Η χρήση, ωστόσο, του domain name στις επιχειρηματικές συναλλαγές δύναται να συμβάλει στην κτήση ενός διακριτικού γνωρίσματος κατά το ουσιαστικό σύστημα. Ανάλογα με την αντίληψη των συναλλαγών και τη χρήση του, στο domain name μπορεί, μάλιστα, να αποδοθεί λειτουργία είτε διακριτικού τίτλου, είτε ονόματος, είτε ιδιαίτερου διακριτικού γνωρίσματος εμπορευμάτων ή υπηρεσιών. Τυχόν σύγκρουση μεταξύ επωνυμίας, διακριτικού σημείου επιχείρησης, σήματος ή διακριτικού γνωρίσματος προϊόντος ή υπηρεσίας αφενός και ονόματος χώρου (domain name) αφετέρου, πρέπει να αρθεί κατ’ αρχήν με βάση την αρχή της χρονικής προτεραιότητας κατά τα εν γένει ισχύοντα, απαιτουμένης και της κατάφασης κινδύνου σύγχυσης στο μέτρο που το προσβαλλόμενο διακριτικό γνώρισμα δεν αποτελεί γνώρισμα (π.χ. σήμα) φήμης. Για την χρονική προτεραιότητα, πάντως, δεν έχει σημασία το χρονικό σημείο της καταχώρισης στο μητρώο των domain names, αλλά η έναρξη χρήσης της ένδειξης στις επιχειρηματικές συναλλαγές.
Ως εκ τούτου ,παγίως γίνεται δεκτό από τη νομολογία και τη θεωρία ότι τυχόν συγκρούσεις μεταξύ ονόματος χώρου (domain name) και άλλων εμπορικών διακριτικών γνωρισμάτων (επωνυμία ,τίτλος εμπορικό σήμα) θα λυθεί με βάσει την αρχή της χρονικής προτεραιότητας, ήτοι την χρήση του ονόματος στις συναλλαγές .