Κατά το άρθρο 19 παρ.1 και 4 του Ν. 2523/1997 όπως αυτό ίσχυε μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 40 παρ.1 του Ν. 3220/2004, όποιος εκδίδει ή αποδέχεται εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτη συναλλαγή στο σύνολο της ή για μέρος αυτής, τιμωρείται :α) με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους, εφόσον η συνολική αξία των εικονικών φορολογικών στοιχείων υπερβαίνει το ποσό των 3.000 ευρώ και β) με κάθειρξη μέχρι (10) ετών, εφόσον το ως άνω ποσό υπερβαίνει τις 150.000 ευρώ. Εικονικό δε είναι, εκτός των άλλων, το στοιχείο που εκδίδεται για συναλλαγή ανύπαρκτη στο σύνολο της ή για μέρος αυτής. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 24 παρ. 2 του ως άνω νόμου (2523/1997), όπως η παρ. 2 αυτού αντικαταστάθηκε με την παρ.4 του άρθρου 12 του Ν. 2723/1999 και το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 με το άρθρο 75παρ.4 του Ν. 3842/2010 , << στις περιπτώσεις του συνολικού για κάθε φορολογία διοικητικού ή δικαστικού συμβιβασμού ή της με άλλο τρόπο ολικής διοικητικής περαίωσης της διαφοράς δεν εφαρμόζονται οι ποινικές διατάξεις του παρόντος Η έκδοση εικονικών φορολογικών στοιχείων τιμωρείται σε βαθμό κακουργήματος ή διακεκριμένου πλημμελήματος μόνο όταν αυτά αφορούν ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΣΥΝΑΛΛΑΓΗ. Δηλαδή δεν υπάρχει διακεκριμένη μορφή εγκλήματος έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων στη περίπτωση που με τη συμπεριφορά του δράστη πραγματώνεται μεν η έκδοση ή αποδοχή εικονικών φορολογικών στοιχείων ωστόσο η ΑΙΤΙΑ της εικονικότητος είναι διαφορετική από αυτήν που ο νόμος απαιτεί για τη διάπλαση της διακεκριμένης περίπτωσης. Τούτο, για παράδειγμα , συμβαίνει στη περίπτωση έκδοσης ή αποδοχής εικονικού φορολογικού στοιχείου, στο οποίο η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε από πρόσωπα διαφορετικά από αυτά που αναγράφονται στο στοιχείο ή το ένα από αυτά είναι άγνωστο φορολογικώς πρόσωπο. Για τη ταυτότητα του νομικού λόγου το ίδιο ακριβώς συμβαίνει στη περίπτωση που η εικονικότητα οφείλεται στην εικονικότητα της εταιρείας, της κοινοπραξίας, της κοινωνίας ή της οποιασδήποτε μορφής επιχείρησης ή στο γεγονός ότι το ΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ που φέρεται ότι το εξέδωσε ή το έλαβε είναι παντελώς αμέτοχο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή που αναγράφεται στο φορολογικό στοιχείο ( Σχετικώς :Διάταξη Εισαγγελέως Εφετών Πειρ. 251/10 Ποιν.Δνη 2011, 530 Γ. Δημήτραινας Η παραγραφή στο έγκλημα της έκδοσης εικονικών ή πλαστών φορολογικών στοιχείων ( άρθρο 19 ν. 2523/97 εις Ποιν.Δνη 2006,σελ. 308 επ. . Ο ίδιος Εγκλήματα φοροδιαφυγής σελ. 163-164. Βουλγαρίδης Κων/νος (Ε.Δ. και Εισαγγελέων)).
Αδίκημα έκδοσης εικονικών φορολογικών στοιχείων. Από το άρθρο 19 παρ.4 ν. 2523/97 όπως τούτο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 76 παρ.2 ν. 3842/10 ήδη δε ισχύει σύμφωνα με το άρθρο (8) ν. 4337/15 ως και το άρθρο 66 παρ.5 ν.4174/13 σαφώς προκύπτει ότι εικονικό είναι το φορολογικό στοιχείο και όταν εκδίδεται << από φυσικό πρόσωπο για το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι παντελώς αμέτοχο με τη συγκεκριμένη συναλλαγή >> όχι δε όταν εκδίδεται από νομικό πρόσωπο και μάλιστα υπαρκτό και όχι εικονικό. Ειδικώς επισημαίνεται ότι η φράση << η από οιοδήποτε νομικό ή φυσικό πρόσωπο >> που αποτελούσε περιεχόμενο άρθρου 40 παρ.3 ν. 3220/04 απαλείφθηκε από τους επιγενομένους νόμους και ιδία άρθρο 55 , στοιχείο (ε) ν. 4173/13, άρθρο 76 ν. 3842/10 και ήδη άρθρα 8 και 66 ν. 4337/15 και 66 ν. 4173/13.